Czy można być czegokolwiek pewnym?
Wystarczy kilka minut w internecie, żeby na każdy temat znaleźć dwa przeciwne zdania. Lekarze się spierają, eksperci sobie przeczą, a znajomi powtarzają to, co usłyszeli. Po jakimś czasie człowiek przestaje pytać, kto ma rację, i zaczyna pytać, czy w ogóle da się to ustalić. Jeśli w sprawach codziennych tak trudno o pewność, to co dopiero w sprawach wiary. Czy wiara jest więc jedynie wyborem jednego z wielu poglądów, czy można oprzeć ją na czymś bardziej solidnym? I czy pewność, o której mówi Biblia, jest tego samego rodzaju co pewność, której szukamy w innych dziedzinach życia?
Blaise Pascal, żyjący w XVII w. francuski matematyk i fizyk, z pewnością nie należał do ludzi łatwowiernych. Przeciwnie, w nauce nie przyjmował na wiarę tego, co inni uznawali za oczywiste.
Już jako młody człowiek skonstruował maszynę liczącą, aby pomóc ojcu w skomplikowanych obliczeniach podatkowych. Kilka lat później Pascal postanowił rozstrzygnąć spór dotyczący istnienia próżni. Wielu uczonych, powtarzając poglądy starożytnych filozofów, twierdziło, że w przyrodzie nie może istnieć pusta przestrzeń. Pascal nie chciał jednak pozostać tylko przy odwoływaniu się do autorytetów. Zaplanował doświadczenie z wykorzystaniem rurki wypełnionej rtęcią i cierpliwie czekał na wyniki pomiarów. Gdy je otrzymał, stało się jasne, że przemawiają za istnieniem próżni. Pogląd powtarzany przez stulecia nie wytrzymał konfrontacji z doświadczeniem.