Więcej niż znajomi. Dlaczego potrzebujemy innych ludzi?
Można znać wielu ludzi, a mimo to nie mieć z kim szczerze porozmawiać. W telefonie przechowujemy numery rodziny, współpracowników i całe listy znajomych. Jednak gdy wydarzy się coś ważnego, sama długa lista kontaktów nie mówi jeszcze, czy mamy z kim porozmawiać i na czyje wsparcie możemy liczyć.
Psycholog Sheldon Cohen z Uniwersytetu Carnegie Mellon przeprowadził wraz ze współpracownikami nietypowe badanie z udziałem 276 zdrowych ochotników. Uczestnicy najpierw wypełnili szczegółowe ankiety, a potem lekarze zakroplili im do nosa wirusa wywołującego przeziębienie. Po ekspozycji uczestnicy przez pięć dni przebywali w kwarantannie, każdy w osobnym pokoju.
Choć dawka wirusów i warunki były dla wszystkich jednakowe, przebieg infekcji u badanych mocno się różnił. Badacze sprawdzili wiek, poziom przeciwciał, sen, dietę, ruch oraz używki, lecz najwyraźniejszą różnicę znaleźli w kwestionariuszu dotyczącym relacji. Pytano w nim o utrzymywanie kontaktów z osobami z dwunastu różnych kręgów relacji, takich jak rodzina, przyjaciele czy znajomi z kościoła lub z pracy, zaliczając tylko te grupy, w których badany rozmawiał z kimś na żywo albo przez telefon przynajmniej raz na dwa tygodnie.