Poznając projekt, poznasz Projektanta
Pewnego dnia szwajcarski inżynier wrócił z polowania oblepiony owocostanami łopianu. Zamiast je jednak wyrzucić, tak jak po każdym spacerze, jeden z nich położył pod mikroskopem. Ku swojemu zaskoczeniu zobaczył tam gąszcz sprężystych haczyków, które z łatwością zaczepiały się o każdą pętelkę w tkaninie. Po latach prób i błędów opatentował system oparty na podobnym mechanizmie i tak narodziło się zapięcie, które dzisiaj potocznie nazywamy rzepem. Wcześniej całe pokolenia wyciągały te same rzepy z rękawów i z sierści psów, ale nikt nie przyjrzał się im na tyle długo, by zrozumieć działanie tego mechanizmu i wprowadzić go do masowego użycia.
Mózg ma powód, aby nie analizować każdej sprawy. Wszystko, co znane, spycha w tło, żeby zachować uwagę na nowe doświadczenia. W konsekwencji tego po latach przestajemy dostrzegać rzeczy, o które codziennie się ocieramy. Małe dzieci bez końca zadają pytania, dorośli robią to rzadko. Zdolność do dziwienia się gubimy niepostrzeżenie w toku życia, jednak i to można zmienić, świadomie nad tym pracując.
Przeżywanie zachwytu zmienia naszą wewnętrzną perspektywę, odciągając uwagę od naszych własnych problemów i uwrażliwiając na drugiego człowieka. Badania przeprowadzone przez psychologa Dachera Keltnera na uniwersytecie w Berkeley wykazały, że osoby, które przez minutę obserwowały korony wysokich drzew, były potem bardziej skłonne do udzielenia pomocy innym niż te, które wcześniej wpatrywały się w ścianę budynku. Keltner poszedł jednak dalej i przeanalizował sposób, w jaki ludzie przeżywają zachwyt, opierając się na historiach przesłanych z 26 różnych krajów. Wynik? Nic nie potrafi poruszyć nas tak głęboko jak widok cudzej dobroci czy odwagi.