Jak czytać pisma prorockie
Dar proroctwa · Lekcja 8 · 14–20 listopada
Dwaj uczniowie szli do Emaus zawiedzeni. Spodziewali się Mesjasza, który wyzwoli Izrael spod władzy Rzymu, bo czytali proroctwa jednostronnie. Jezus wyjaśnił im Pisma, a ich serca zaczęły bić mocniej (Łk 24,32). Lekcja podaje kilka zasad dobrego czytania. Biblia tłumaczy samą siebie. Sen z Dn 2 ma wykład w tym samym rozdziale, a Nowy Testament jest natchnionym komentarzem do Starego. Trzeba znać tło historyczne i kulturowe. Paweł zachęcał do pozdrawiania się świętym pocałunkiem, a stoi za tym zasada serdecznego przyjęcia, którą w innej kulturze wyrazi uścisk dłoni. Trzeba też czytać w kontekście. Szatan w Edenie i na pustyni cytował Boże słowa, ale wyrywał je z otoczenia. Jezus zapytał znawcę Prawa: „Co jest napisane w Prawie? Jak czytasz?” (Łk 10,26). Dobrego czytelnika poznaje się po gruntowności i pokorze. Etiopski dworzanin czytał Izajasza i przyznał: „Jak mogę rozumieć, jeśli nikt mi nie wyjaśnił?” (Dz 8,31). Filip usiadł obok niego, a rozmowa skończyła się chrztem.
Lekcja podaje zasady czytania Ellen White. Czytać z modlitwą i otwartym sercem, brać pod uwagę czas i miejsce, szukać zasady, poznać wszystko, co napisała na dany temat, i sprawdzić, czy cytat naprawdę pochodzi od niej. Jej przestroga z 1894 roku przed kupowaniem rowerów dotyczyła gospodarowania pieniędzmi, bo rower był wtedy bardzo drogi.