Błogosławieństwa prorockiego słowa
Dar proroctwa · Lekcja 13 · 19–25 grudnia
Bóg nie każe nam wierzyć na ślepo. Mówi przez przyrodę, a ponadto daje „silnie potwierdzone prorockie słowo”, które świeci jak lampa w ciemnym miejscu (2 P 1,19). Ostatnia lekcja zbiera błogosławieństwa tego daru. Proroctwo wywyższa Chrystusa. Paweł postanowił nie znać niczego innego, „jak tylko Jezusa Chrystusa, i to ukrzyżowanego” (1 Kor 2,2). Proroctwo potwierdza Biblię. W drodze do Emaus Jezus najpierw otworzył uczniom Pisma, a dopiero potem dał się rozpoznać. Proroctwo pomaga odróżnić prawdę od błędu w świecie tysięcy wyznań, tak jak Jezus odpierał kusiciela słowami „Jest napisane” (Mt 4,4). Proroctwo pociesza. „Pocieszajcie, pocieszajcie Mój lud!”, mówi Bóg i każe przemawiać do serca Jerozolimy (Iz 40,1–2). Proroctwo wreszcie jednoczy. Jezus modlił się, aby wszyscy byli jedno, „aby świat uwierzył, że Ty Mnie posłałeś” (J 17,21). Dowodów jest więcej niż trzeba. Pozostaje pytanie, czy jesteśmy otwarci, by je przyjąć.
W 1982 roku Roger Dudley i Des Cummings opublikowali w piśmie Ministry wyniki badania. Członkowie Kościoła, którzy regularnie czytali Ellen White, mieli głębszą więź z Jezusem, większą pewność zbawienia, częstsze rodzinne nabożeństwa i większą chęć dzielenia się wiarą. Lekcja zachęca, by sięgnąć po jej książki jeszcze raz, jakby po raz pierwszy.